ik maakte in het laatste jaar van de kunstacademie veel video performances. Of veel. Een aantal. Uren lang op mijn knieën de sigarettenpeuken van mijn toen ondertussen ex, heel eerbiedig neerleggen, verzamelen. Als een soort laatste momenten samen. Die ik wou bewaren.
of een vriendin die ik in haar nakie op knieën ah tasjes liet strijken en dan netjes op liet vouwen op een stapeltje.
of een performance van een drieluik, die overigens in het echt was. Van iemand die aan een stuk door jointjes draaide, iemand die meditatieve bewegingen maakte en iemand die terwijl ze aan de telefoon zat, emails schreef op laptop en aantekeningen maakte in haar agenda.
of eentje waarbij ik verschillende tongen van dichtbij een sneetje brood liet aflikken.
nu ik daar aan terug denk word ik daar wel echt weer warm van
want het mocht vaak niet
was te plat
en true
ik heb net een lijstje gemaakt van inspiratie die mij ineens aan kwam waaien
niks speciaals
niks om over naar huis te schrijven
(wat in mijn geval sowieso niet aan de orde is;))
maar dan heb ik hem ergens vast staan voor mezelf
Gaten in bijbel papier
gele handschoenen aan
hameren in papier
knieen fotograferen die te lang hebben gezeten
kruis afdruk in knie
kruizen op benen tekenen
spijkers in kopje
hondenbak gooien
water
snippers bijbel in hondenbak
of geperfereerde rondjes in de hondenbak
borden kapot gooien
stuk hameren
iets met de scherven en spijkers maken
spijkers in cover bijbel slaan
afdruk
schoonmaakmiddel
bubbels
schoonmaken
bladzijdes
snippers
scherven
emmer
trekker
mes
bezem
dweil
kauwgom kousen
panty ladders
rek haken
condooms
spijkers
bubble wrap
karton
liniaal
geodriehoek
passer
zaag
wc borstel
ik vond het grappig en nog steeds, hoe goed ik ergens ook ga op het slaafs zijn. Mezelf belachelijk maken dat ik zo graag op mijn knieën ga voor een ander. Net zo hard als dat ik het ontzettend haat aan mezelf. en het triggerend is. It also turns me on.
Comments
Post a Comment